گل آویز

گل آویز

این جنس دارای 200 گونه مختلف از گیاهان خزان كننده، درخت و درختچه ای است. اغلب آن ها بومی آمریكای مركزی، جنوبی ونیوزلاند می باشند. گل های این گیاه از یك اندام لوله مانند كه در انتها به چهار كاسبرگ مجزا و 4 گل برگ روی هم قرار گرفته زنگوله مانند ختم می شوند، تشكیل شده است. گل ها اغلب به رنگ قرمز ،ارغوانی و صورتی هستند. برگ های آویز تخم مرغی و یا قلبی شكل با لبه دندانه دار و به رنگ سبز روشن دارد و گلهای آن از اواخر بهار تا اواسط پاییز ظاهر می شوند، تشكیل شده است. گل ها اغلب به رنگ سبز روشن دارد و گلهای آن از اواخر بهار تا اواسط پاییز ظاهر می شوند.
مراقبت: گل آویز به نور معمولی، حرارت متوسط، آبیاری معمولی تا فراوان، رطوبت هوای 50تا 70 درصد و خاك قلیایی نیاز دارد.
کود:كود مورد نیاز این گیاه را می توان 3 گرم درلیتر، هر هفته یكبار ازفروردین تا مهر ماه، مصرف نمود.
خاک:مخلوط سه قسمت خاك جنگلی، یك قسمت كود كاملا تجزیه شده و یك قسمت ماسه برای رشد گیاه گل آویزمطلوب به نظر می رسد.
ازدیاد:این گیاه را می اتوان از اواسط تا اواخر بهار و یا اوایل پاییز ه از طریق قلمه های انتهایی ساقه به طول 8 تا 10 سانتیمتر تكثیر كرد. قلمه‌ها را با یك چاقوی تیز جدا كنید و از شكستن ویا فشرده شدن ساقه شاداب و گوشتی گیاه پرهیز نمائید. برای قلمه زدن، شاخه هایی را انتخاب كنید كه نشانه های گل دهی در آنها وجود ندارد و یا گلها را جدا كنید. سپس آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر یك را در گلدانی با قطر دهانه 6 سانتیمتر ، حاوی كمپوست بذر و قلمه قرار دهید و باكیسه پلاستیكی شفاف، بپوشانید. بعد از ریشه دهی و شروع رشد جدید، هر یك را به گلدانی با قطر دهانه 11 تا 13 سانتیمتر، حاوی كمپوست گلدانی باپایه پیت، منتقل كنید. دمای محیط تكثیر را نیز ، 15 تا 18 درجه سانتیگراد نگاه دارید. این گیاه را می توان از طریق ریشه دهی در آب نیز تكثیر كرد و در زمانی كه بلندی ریشه ها به 5 سانتیمتر رسید، قلمه ها را در گلدان كاشت.